1 december 2013

Het dagboek van Anne Frank

Samen met meester Jurgen heeft de klas het gehad over Anne Frank. Een interessant onderwerp voor veel kinderen. Ze wisten er dan ook al veel van af. De opdracht was om een tekst in een dagboek te schrijven, alsof je samen met Anne Frank ondergedoken was. De tekst van de week komt van Meike:   

Mama!
Ja, wat is er Daantje?
Moet ik nu al naar bed?
Ja Daantje, het is tijd om te gaan slapen.
Ba, ik wou dat de tijd maar niet bestond, zei hij in zijn bed.
Lisa kwam binnen (Daantjes moeder). Ze zei: Daantje, ga nu maar lekker slapen, welterusten, smak! En ze liep weg. He dat is raar, ze leest altijd een verhaaltje voor. Heeft het soms met mij te maken? Ik kwebbel steeds dat de tijd stom is. Ik  ga kijken.

Daantje ging zijn bed uit. Hij stond op de eerste trede, die kraakte erg. Kom op, zei hij in zichzelf, nog een paar tredes en dan ben ik in de gang. Goed, de tweede trede die kraakte ook maar minder erg dan de eerste. De derde trede die kraakte ook maar best wel zacht. De vierde kraakte niet meer en de vijfde ook niet. Hij stond op de gang. Hij ging sluipend naar de woonkamer. Hij zag zijn moeder in haar dagboek schrijven. Opeens struikelde hij over de deurmat, zijn moeder hoorde het en ze keek. Ze zei: Daantje! Hij was erbij..

Daantje! Van Janhenderikvanderdomme! Je moest allang slapen.
Maar mama, je leest altijd een verhaal voor.
Och schat je wordt er te oud voor.
Maar dan nog 1 verhaal toeeeee!
Goed dan, maar het is een waar gebeurd verhaal. Het gaat namelijk over Anne Frank.
Goed ik ben er klaar voor.
Oké, er was eens een meisje.......
Lieve Kitty, er is een oorlog, de Tweede Wereldoorlog. Ik ben nu in het Achterhuis met Daantje, we zijn erg geschrokken. Ik wil graag een boek schrijven over het Achterhuis en het dan uitgeven maar of dat lukt weet ik niet. En ik ben bang. Ik mag niet naar buiten. En straks worden we nog ontdekt. Het enige wat ik zie is de boom door het raam. En we zijn door de boekenkast het Achterhuis in gekomen. Ik hoor buiten allemaal ingestorte huizen en kanonskogels. Daantje zit soms te huilen. En..o nee!! Ze pakken ons op!! We zijn nu in het concentratiekamp. Ik moet de wc schoonmaken en ik ben onderwel ziek en we krijgen maar weinig te eten en …..

En zo gaat het verder. 
Maar mam... 
Ja Daantje? 
Zijn ze nou ondergedoken? 
Ja Daantje, ga nu maar naar bed. 
Oke. Smak smak, doei Daantje tot morgen. 

Hij liep weer de trap op en ging naar bed en uiteindelijk was hij in Dromenland.

Door Meike

Geen opmerkingen:

Een reactie posten